Kiedy Wasz syn czy córka po raz kolejny przychodzi ze szkoły z dwóją z angielskiego na pewno nie jesteście zachwyceni. Zastanawiacie się, jak to możliwe, że godzinami siedzi nad zadaniem domowym, a później i tak niczego nie pamięta.
Dzieci, a także dorośli, którzy mają specyficzne trudności podczas czytania (dysleksję), często borykają się też z trudnościami w pisaniu (dysortografią) i problemami w opanowaniu strony graficznej pisma (dysgrafią).
Osoby takie, co oczywiste, napotykają szczególne trudności podczas nauki języka angielskiego, które przejawiają się przestawianiem i opuszczaniem pojedynczych liter, myleniem wyrazów o podobnym zapisie graficznym, myleniem znaczenia wyrazów, omijaniem wyrazów podczas czytania, kłopotami przy pisaniu wyrazów ze słuchu.
Jak temu zaradzić? Cóż, zaradzić może się nie da, ale warto zapoznać się z kilkoma wskazówkami, do jakich powinny stosować się osoby z dysleksją, a także ich nauczyciele:
- cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość – nie od razu Kraków zbudowano, tylko systematyczna praca przyniesie wymierne efekty,
- nie powinno się wymagać od dyslektyka, by czytał długie teksty na głos – jest to dla niego sytuacja stresująca, więc i tak niczego nie zapamięta,
- w miarę możliwości warto czytanie zastępować słuchaniem,
- niezwykle pomocne są różnego rodzaju gry językowe i zabawy,
- należy sięgać po takie ćwiczenia jak: krzyżówki, zabawy graficzne, uzupełnianie brakujących liter w wyrazach, wybieranie grup wyrazów, ćwiczenia polegające na wyborze odpowiedzi lub łączeniu wyrazu z jego przeciwieństwem lub definicją itp.
Przede wszystkim jednak należy pamiętać, że uczeń dyslektyczny, choć osiąga gorsze wyniki od rówieśników, niejednokrotnie poświęca nauce więcej czasu niż pozostali.
Autorka: Aleksandra Brożek
