Zapewne wiecie, że w języku angielskim idąc do kina mówimy I'm going to the cinema, będąc na poczcie mówimy I'm at the post office, ale o swoim dziecku mówimy, że jest at school, a gdy ktoś jest chory, to ta osoba jest in hospital. Jak widać, raz używamy the, a raz nie. Jak zatem łatwo zapamiętać kiedy stosować the, a kiedy nie?

Kiedy używać in, a kiedy on? Dlaczego to musi być takie trudne? Czy zadajecie sobie czasem takie pytania? Prawdą jest, że poprawne stosowanie przyimków, a szczególnie in, on i at, nie jest takie oczywiste, bo nie zawsze w języku angielskim są używane w tych samych miejscach, co ich polskie odpowiedniki, ale nie musi to być takie trudne. Wystarczy znać praktyczne zasady, jak taka, która nam mówi kiedy ze środkami transportu używamy in, a kiedy on.

Dziś bliżej przyglądniemy się bardzo popularnemu w języku angielskim słowu like. Jest ono popularne m.in. dlatego, że ma kilka istotnych znaczeń.

Odwieczny problem dość sporej części osób uczących się języka angielskiego to zapamiętanie które z dwóch tytułowych słów użyć odpowiednio. Dziś postaram się Wam to w prosty sposób wytłumaczyć, używając do tego kciuka.

Nadszedł czas na ostatnie spotkanie z present perfect. Nie oznacza ono bynajmniej „rozstania” z tym czasem, wprost przeciwnie – mam nadzieję, że większość z Was dzięki mojej serii mini-wykładów lepiej ten czas zrozumiało i zacznie go używać na co dzień. Co mamy zatem do omówienia podczas pożegnalnej kolacji przy świecach?

Podczas tej randki planowałem poruszyć kwestię kolejnego użycia czasu present perfect, ale zmieniłem zdanie (I've changed my mind.) Powodem tego był komentarz, które otrzymałem do poprzedniego mini-wykładu. Postanowiłem wyjaśnić dwie istotne kwestie dotyczące zarówno czasu present perfect, jak i nauki języka jako takiego.

{youtube}kOSNTqHHXPA{/youtube}

Co zrobilibyście, gdyby udało się Wam wygrać dziesięć milionów dolarów? To trudne, a zarazem przyjemne pytanie jest tylko pretekstem, aby zaznajomić Was z zasadami korzystania z drugiego okresu warunkowego. Ale najpierw zapraszamy do obejrzenia materiału video.

Nadszedł czas na kolejne spotkanie z present perfect. Tym razem skupimy się na drugim aspekcie używania tego czasu do opisywania przeszłości. Has anybody ever explained it to you before?

{youtube}YSkgWYXJxJU{/youtube}

W przerwie między wykłądami o present perfect proponujemy lżejszy materiał. Na początek zapraszamy do obejrzenia tego video.

Zapraszam na kolejną "randkę" z czasem present perfect. Tym razem skupimy się na zdecydowanie bardziej praktycznych poradach jak z niego korzystać. Czemu tak długo zwlekałem z kolejnym spotkaniem? Powiem tak: I haven't forgotten about it, but I have been very busy. No właśnie, dlaczego wyraziłem po angielsku to zdanie w czasie present perfect?

Wiele osób go nienawidzi. Uważa, że jest niepotrzebny. Dziwi się upodobaniu nauczycieli do „wmuszania go” na lekcjach. Z własnego doświadczenia wiem, że często się tak dzieje, gdyż osoby uczące się angielskiego go nie rozumieją. A dobre zrozumienie jak działa present perfect to podstawa do zaniechania nienawiści, akceptacji, a może nawet pewnego rodzaju miłości do tego czasu. Bo present perfect da się pokochać. Zapraszam na cykl „lekcji miłości do present perfect”.

Okres wakacyjny ma się ku końcowi, dlatego warto pomyśleć o powrocie do nauki, gdyż jak powszechnie wiadomo – człowiek uczy się całe życie. A skoro mowa o powrotach, to dziś zajmiemy się słowem back, które Polacy wprost uwielbiają używać w niepoprawny sposób.

Po ostatnim "trudniejszym" temacie, jakim były mieszane tryby warunkowe dziś popatrzymy na podstawy, gdyż wierzymy, że tak jak matematyki nie sposób się nauczyć, nie opanowawszy takich podstaw, jak dodawanie i odejmowanie czy tabliczka mnożenia, tak i gramatyki angielskiej nie pojmie ten, kto nie ma w małym palcu odmiany czasownika „to be”.

Czasami można niepotrzebnie namieszać, a czasami mieszać wręcz trzeba. Kiedy zatem mamy na to pozwolenie? Używając mixed conditionals, czyli mieszanych trybów warunkowych - istotnej konstrukcji gramatycznej, wbrew pozorom bardzo łatwej i przydatnej.

Angielski to język, w którym wiele wyrazów brzmi podobnie, co prowadzi do wielu pomyłek. Klasyczne błędy, jak na przykład mylenie słów „sew”, „saw” i „sow” popełniają nawet osoby, które opanowały znajomość języka na poziomie zaawansowanym. Podobne niuanse są przede wszystkim zmorą maturzystów i osób podchodzących do egzaminów Cambridge czy innych testów. Przyjrzyjmy się więc bliżej kilku najczęściej spotykanym „pułapkom” egzaminacyjnym.

Jeśli kiedykolwiek paliliście i udało Wam się rzucić, to możecie z dumą powiedzieć…

Efekty globalizacji są widoczne wszędzie, nie tylko w Wielkiej Brytanii. Dziś zajmiemy się nazwami państw, narodowości i języków.

‘I wish I didn’t have to live in captivity!’ – mógłby powiedzieć pokazany na zdjęciu słoń. Co to oznacza?

Nieszczęsna mowa zależna przyprawiła już o ból głowy niejednego maturzystę (i nie tylko). Nie taki jednak diabeł straszny. Dziś spróbujemy podać Wam najważniejsze zasady w możliwie zwięzły sposób.

Dziś tak naprawdę nie będzie o wykrzyknikach, ale o przecinkach. W języku angielskim reguły stawiania przecinków są nieco inne od zasad w języku polskim. Ogólnie rzecz biorąc stawia się je rzadziej, nie zawsze trzeba na przykład oddzielać przecinkiem zdanie podrzędne.

Kiedy stawiamy więc przecinek?

Tak to czasem bywa, że cofamy się myślami w przeszłość i zastanawiamy, “co by było, gdyby…”, gdyby któraś z naszych decyzji była inna. Brytyjczyk użyłby w tym wypadku trzeciego lub mieszanego okresu warunkowego. Natomiast analizując decyzje podjęte w przeszłości, sięgnie po konstrukcję z „I wish”.

Ale wyjaśnijmy sobie wszystko po kolei…

Ucząc się angielskiego zapewne wiele razy spotkaliście się z tymi, przez niektórych znienawidzonymi, słowami. Pomimo faktu, że operatory to rzecz niespotykana w naszym języku ojczystym, to nie są one takie straszne, jak się czasami niepotrzebnie wydaje. Wyjaśnijmy zatem związane z nimi podstawy, aby żyło i mówiło się łatwiej.

Tacy już jesteśmy, że często robimy coś, co jest zakazane. Wszak zakazany owoc lepiej smakuje. Ale wcale nie zakazujemy wam przeczytać kilku wskazówek na temat tworzenia trybu rozkazującego.

Wszak mała porcja zdrowego egoizmu jeszcze nikomu nie zaszkodziła…

Thinking? Nie, to nie błąd gramatyczny.

Jaka jest różnica miedzy słowami so a such? Jak je stosować w zdaniu, aby nie popełnić błędu?

Jak jedna litera potrafi dużo zmienić...

Ci z Was, którzy byli z wizytą w anglojęzycznym kraju zapewne niejednokrotnie widzieli różne tablice informacyjne: nakazy, zakazy, wskazówki. Jakie najpopularniejsze zwroty warto pamiętać i co nalezy o nich wiedzieć?

O co chodzi? Już wyjaśniamy.

Tym razem, dla odmiany, zajmiemy się prostą zasadą gramatyczną, którą można poznać, zapamiętać, i stosować od razu.

Trzy postacie, chłopiec, pies i kot, patrząc na siebie z dezaprobatą, myślą: „O fuj! Czy on nie wie, do czego to naprawdę służy?” No tak, to, co jedni uważają za miejsce zabawy, inni wykorzystują jako toaletę.

Tak wykrzyknąłby Anglik zachwycony swoim wozem. Dlaczego?

O tragicznych wydarzeniach z 10.04.2010 pisały różnież zagraniczne serwisy informacyjne. Czytając je warto przy okazji zwrócić uwagę, jak w j. angielskim są pisane nagłówki i skróty w wiadomościach w telewizji, w gazetach i na stronach internetowych.

Dzisiaj najsławniejszy cytat z Szekspira pomoże nam zapamiętać ważną, a prostą zasadę językową.

Na powyższym zdjęciu widać fragment okładki płyty pewnego polskiego młodzieżowego zespołu. Widać też błąd gramatyczny, który oczywiście w tym przypadku był zamierzony (o czym informuje stosowna etykietka po lewej stronie), ale często wiele Polaków nieświadomie go popełnia.

Czasami chcemy być grzeczni i oficjalni, szczególnie pisząc do kogoś listy, pisma, czy e-maile, ale z tą grzecznością przesadzamy. Dlaczego?

Tym razem będzie o dwóch bardzo użytecznych końcówkach, które pozwalają tworzyć samemu poprawne słowa po angielsku, lub są używane w wielu słowach już obecnych w języku, gdzie od razu wiadomo, co dane słowo określa.

Są one bardzo proste do nauczenia się, bo istnieje jedna rzecz do zapamiętania, i możemy z nich korzystać zawsze, bez względu na fakt, w jakim czasie pytanie zostało zadane. Co trzeba zapamiętać?

... powinniśmy mówić o nim głównie w czasie past simple. Dlaczego?

Dlaczego czasem inni nas nie rozumieją, jak mówimy o jakiejś rzeczy czy osobie po angielsku używając dobrych słów? Bo oprócz samych słów trzeba pamiętać o jednej ważnej rzeczy. Jakiej?

Dlaczego czasem musimy powiedzieć po angielsku "it is", jak po polsku mówimy tylko "jest"? To dość proste.

Dzieje się tak, gdyż konstrukcja taka w języku polskim nie jest potrzebna. Ale nie wolno zapominać, że jak mówimy po angielsku, to używamy zasad angielskich, nie polskich. O co więc tak dokładnie chodzi?

Jak już to było wspomniane, wymowa dźwięków stojących za literami "th" potrafi być dla Polaka trudna, gdyż takie dźwięki nie istnieją w języku polskim. Lecz jeśli tylko wie się jak, to wymowa ich przestaje być uciążliwa. Dziś zajmiemy się wersją dźwięczną.

Wymowa dźwięków stojących za literami "th" potrafi być dla Polaka trudna, gdyż takie dźwięki nie istnieją w języku polskim. Lecz wymowa ich jest dość łatwa, jeśli tylko wie się, jak to robić. A więc jak?

Mamy dziwną skłonność wymawiać końcówkę "-able" jak w słowie "table", czyli [tejbyl]. A  zazwyczaj jej się tak nie wypowiada. Więc jak?

W języku angielskim jest parę dźwięków, które musimy nauczyć się od początku wymawiacg, gdyż w języku polskim nie istnieją. Oczywiście nie są one trudne do wymowy, tylko trzeba wiedzieć jak. Oto zasada wymowy jednego z nich.

Zapewne wiecie także, że jeśli do słów zakończonych na literę "e" dodajemy jakąś końcówkę, to czasem to "y" zostawiamy w takiej samej formie, a czasem zamieniamy na "i". Czy i tu jest jakaś reguła tym rządząca? Oczywiście, na dodatek ponownie jest ona bardzo prosta.

Zapewne wiecie już, że jeśli do słów zakończonych na literę "e" dodajemy jakąś końcówkę, to czasem to "e" wyrzucamy, a czasem nie. Czy jest jakaś reguła tym rządząca? Oczywiście, na dodatek jest ona bardzo prosta.

W ostatniej części naszego minicyklu zajmiemy się pewną grupą tematyczną, z którą albo używamy "the", albo nic. O jakie słownictwo chodzi?

W kolejnej części naszych krótkich, praktycznych porad związanych z przyswojeniem sobie "a/an" i "the" zajmiemy się faktem, że niektóre słowa to po prostu ustalone wyrażenia i nie trzeba się zastanawiać, co trzeba w nich wstawic, tylko zapamiętać i używać. Które z nich są najpopularniejsze?