Trzy postacie, chłopiec, pies i kot, patrząc na siebie z dezaprobatą, myślą: „O fuj! Czy on nie wie, do czego to naprawdę służy?” No tak, to, co jedni uważają za miejsce zabawy, inni wykorzystują jako toaletę.

Tak wykrzyknąłby Anglik zachwycony swoim wozem. Dlaczego?

O tragicznych wydarzeniach z 10.04.2010 pisały różnież zagraniczne serwisy informacyjne. Czytając je warto przy okazji zwrócić uwagę, jak w j. angielskim są pisane nagłówki i skróty w wiadomościach w telewizji, w gazetach i na stronach internetowych.

Dzisiaj najsławniejszy cytat z Szekspira pomoże nam zapamiętać ważną, a prostą zasadę językową.

Na powyższym zdjęciu widać fragment okładki płyty pewnego polskiego młodzieżowego zespołu. Widać też błąd gramatyczny, który oczywiście w tym przypadku był zamierzony (o czym informuje stosowna etykietka po lewej stronie), ale często wiele Polaków nieświadomie go popełnia.

Czasami chcemy być grzeczni i oficjalni, szczególnie pisząc do kogoś listy, pisma, czy e-maile, ale z tą grzecznością przesadzamy. Dlaczego?

Tym razem będzie o dwóch bardzo użytecznych końcówkach, które pozwalają tworzyć samemu poprawne słowa po angielsku, lub są używane w wielu słowach już obecnych w języku, gdzie od razu wiadomo, co dane słowo określa.

Są one bardzo proste do nauczenia się, bo istnieje jedna rzecz do zapamiętania, i możemy z nich korzystać zawsze, bez względu na fakt, w jakim czasie pytanie zostało zadane. Co trzeba zapamiętać?

... powinniśmy mówić o nim głównie w czasie past simple. Dlaczego?

Dlaczego czasem inni nas nie rozumieją, jak mówimy o jakiejś rzeczy czy osobie po angielsku używając dobrych słów? Bo oprócz samych słów trzeba pamiętać o jednej ważnej rzeczy. Jakiej?

Dlaczego czasem musimy powiedzieć po angielsku "it is", jak po polsku mówimy tylko "jest"? To dość proste.

Dzieje się tak, gdyż konstrukcja taka w języku polskim nie jest potrzebna. Ale nie wolno zapominać, że jak mówimy po angielsku, to używamy zasad angielskich, nie polskich. O co więc tak dokładnie chodzi?

Jak już to było wspomniane, wymowa dźwięków stojących za literami "th" potrafi być dla Polaka trudna, gdyż takie dźwięki nie istnieją w języku polskim. Lecz jeśli tylko wie się jak, to wymowa ich przestaje być uciążliwa. Dziś zajmiemy się wersją dźwięczną.

Wymowa dźwięków stojących za literami "th" potrafi być dla Polaka trudna, gdyż takie dźwięki nie istnieją w języku polskim. Lecz wymowa ich jest dość łatwa, jeśli tylko wie się, jak to robić. A więc jak?

Mamy dziwną skłonność wymawiać końcówkę "-able" jak w słowie "table", czyli [tejbyl]. A  zazwyczaj jej się tak nie wypowiada. Więc jak?

W języku angielskim jest parę dźwięków, które musimy nauczyć się od początku wymawiacg, gdyż w języku polskim nie istnieją. Oczywiście nie są one trudne do wymowy, tylko trzeba wiedzieć jak. Oto zasada wymowy jednego z nich.

Zapewne wiecie także, że jeśli do słów zakończonych na literę "e" dodajemy jakąś końcówkę, to czasem to "y" zostawiamy w takiej samej formie, a czasem zamieniamy na "i". Czy i tu jest jakaś reguła tym rządząca? Oczywiście, na dodatek ponownie jest ona bardzo prosta.

Zapewne wiecie już, że jeśli do słów zakończonych na literę "e" dodajemy jakąś końcówkę, to czasem to "e" wyrzucamy, a czasem nie. Czy jest jakaś reguła tym rządząca? Oczywiście, na dodatek jest ona bardzo prosta.

W ostatniej części naszego minicyklu zajmiemy się pewną grupą tematyczną, z którą albo używamy "the", albo nic. O jakie słownictwo chodzi?

W kolejnej części naszych krótkich, praktycznych porad związanych z przyswojeniem sobie "a/an" i "the" zajmiemy się faktem, że niektóre słowa to po prostu ustalone wyrażenia i nie trzeba się zastanawiać, co trzeba w nich wstawic, tylko zapamiętać i używać. Które z nich są najpopularniejsze?

Przed nazwiskami nie daje się ani "a/an", ani "the", prawda? Czyli nie można powiedzieć "a Mr Smith" czy "the Mr Smith"? Owszem, można, w konkretnych przypadkach. Czyli kiedy?

Po ostatnim miniwykładzie na temat różnic pomiędzy "a/an" i "the", pora na pierwszą poradę praktyczną.

Articles, po polsku przedimki, wydają się być jednym z trudniejszych aspektów wczesnego, ale czasami też późniejszego, etapu nauki języka angielskiego. Wbrew pozorom, może je łatwo opanować. Oto pierwsza część praktycznych porad.

Nie polski, ani jakikolwiek inny. To wydaje się być oczywiste, ale mimo tego dużo osób o tym nie pamięta. A co to powoduje?

Jak łatwiej zapamiętać podstawową różnicę między wersjami simple i continuous czasów?

Kiedy przed rzeczownikami dajemy "a" a kiedy "an" ?
Dlaczego mówimy "an hour" a dlaczego "a late hour" ?
Prosta zasada która pozwoli nam to zapamiętać.

Czy czasowniki modalne, takie jak "can" czy "should", wydają Ci się trudne
w użyciu? Nie powinny, są łatwiejsze, niż zazwyczaj się wydaje.