Dlaczego czasem musimy powiedzieć po angielsku "it is", jak po polsku mówimy tylko "jest"? To dość proste.

Dzieje się tak, gdyż konstrukcja taka w języku polskim nie jest potrzebna. Ale nie wolno zapominać, że jak mówimy po angielsku, to używamy zasad angielskich, nie polskich. O co więc tak dokładnie chodzi?

Jak już to było wspomniane, wymowa dźwięków stojących za literami "th" potrafi być dla Polaka trudna, gdyż takie dźwięki nie istnieją w języku polskim. Lecz jeśli tylko wie się jak, to wymowa ich przestaje być uciążliwa. Dziś zajmiemy się wersją dźwięczną.

Wymowa dźwięków stojących za literami "th" potrafi być dla Polaka trudna, gdyż takie dźwięki nie istnieją w języku polskim. Lecz wymowa ich jest dość łatwa, jeśli tylko wie się, jak to robić. A więc jak?

Mamy dziwną skłonność wymawiać końcówkę "-able" jak w słowie "table", czyli [tejbyl]. A  zazwyczaj jej się tak nie wypowiada. Więc jak?

W języku angielskim jest parę dźwięków, które musimy nauczyć się od początku wymawiacg, gdyż w języku polskim nie istnieją. Oczywiście nie są one trudne do wymowy, tylko trzeba wiedzieć jak. Oto zasada wymowy jednego z nich.

Zapewne wiecie także, że jeśli do słów zakończonych na literę "e" dodajemy jakąś końcówkę, to czasem to "y" zostawiamy w takiej samej formie, a czasem zamieniamy na "i". Czy i tu jest jakaś reguła tym rządząca? Oczywiście, na dodatek ponownie jest ona bardzo prosta.

Zapewne wiecie już, że jeśli do słów zakończonych na literę "e" dodajemy jakąś końcówkę, to czasem to "e" wyrzucamy, a czasem nie. Czy jest jakaś reguła tym rządząca? Oczywiście, na dodatek jest ona bardzo prosta.

W ostatniej części naszego minicyklu zajmiemy się pewną grupą tematyczną, z którą albo używamy "the", albo nic. O jakie słownictwo chodzi?

W kolejnej części naszych krótkich, praktycznych porad związanych z przyswojeniem sobie "a/an" i "the" zajmiemy się faktem, że niektóre słowa to po prostu ustalone wyrażenia i nie trzeba się zastanawiać, co trzeba w nich wstawic, tylko zapamiętać i używać. Które z nich są najpopularniejsze?

Przed nazwiskami nie daje się ani "a/an", ani "the", prawda? Czyli nie można powiedzieć "a Mr Smith" czy "the Mr Smith"? Owszem, można, w konkretnych przypadkach. Czyli kiedy?

Po ostatnim miniwykładzie na temat różnic pomiędzy "a/an" i "the", pora na pierwszą poradę praktyczną.

Articles, po polsku przedimki, wydają się być jednym z trudniejszych aspektów wczesnego, ale czasami też późniejszego, etapu nauki języka angielskiego. Wbrew pozorom, może je łatwo opanować. Oto pierwsza część praktycznych porad.

Nie polski, ani jakikolwiek inny. To wydaje się być oczywiste, ale mimo tego dużo osób o tym nie pamięta. A co to powoduje?

Jak łatwiej zapamiętać podstawową różnicę między wersjami simple i continuous czasów?

Kiedy przed rzeczownikami dajemy "a" a kiedy "an" ?
Dlaczego mówimy "an hour" a dlaczego "a late hour" ?
Prosta zasada która pozwoli nam to zapamiętać.

Czy czasowniki modalne, takie jak "can" czy "should", wydają Ci się trudne
w użyciu? Nie powinny, są łatwiejsze, niż zazwyczaj się wydaje.