Pytanie o różnicę między have i has to jedno z najczęściej zadawanych przez osoby uczące się angielskiego. W tym artykule wyjaśnię krok po kroku, kiedy używać której formy – zarówno w czasie Present Simple, jak i w czasie Present Perfect. Zobaczysz konkretne przykłady z tłumaczeniem na polski, które pomogą Ci uniknąć typowych błędów.

Have i has – szybka odpowiedź na najczęstsze pytanie

W języku angielskim używamy have z zaimkami I, you, we, they oraz z rzeczownikami w liczbie mnogiej. Natomiast formę has stosujemy z he, she, it oraz z rzeczownikami w trzeciej osobie liczby pojedynczej. To podstawowa zasada, która obowiązuje w czasie teraźniejszym prostym (Present Simple).

Oto kilka przykładów:

• I have a cat. – Mam kota.
• She has a cat. – Ona ma kota.
• We have English on Mondays. – Mamy angielski w poniedziałki.
• Tom has English on Mondays. – Tom ma angielski w poniedziałki.

W dalszej części artykułu wyjaśnię różnicę have a kiedy has krok po kroku, z dodatkowymi przykładami również w czasie Present Perfect.

Co to jest „have” i „has” w języku angielskim?

Have i has to formy jednego z najważniejszych czasowników w angielsku – „to have”. Jest to czasownik nieregularny, który pełni w zdaniach różne funkcje.

Podstawowe znaczenia tego czasownika to:

• Mieć / posiadać – np. „She has a bike.” (Ona ma rower.)
• Doświadczać czegoś – np. „I have a headache.” (Mam ból głowy.)
• Brać udział w czynności – np. „They have a meeting every Friday.” (Oni mają spotkanie w każdy piątek.)

Warto zapamiętać, że have i has mogą występować w zdaniach jako czasownik główny (gdy mówisz o posiadaniu czegoś) lub jako czasownik posiłkowy (np. w czasie Present Perfect, gdzie pomagają tworzyć formę czasu). Ta druga funkcja jest szczególnie ważna, gdy chcesz mówić o doświadczeniach lub czynnościach, które mają związek z chwilą obecną.

Have i has w czasie Present Simple – podstawowa zasada

W czasie teraźniejszym prostym (Present Simple) najczęściej pojawia się pytanie: have czy has – kiedy używać którego? Oto jasna zasada:

Have używamy z:

• I (ja)
• you (ty, wy)
• we (my)
• they (oni, one)
• rzeczownikami w liczbie mnogiej (np. my parents have, the students have)

Formę has używamy z:

• he (on)
• she (ona)
• it (ono, to)
• konkretnymi osobami lub rzeczami w trzeciej osobie liczby pojedynczej (np. Anna has, the dog has, my father has)

Przykłady zdań z tłumaczeniem:

• I have two brothers. – Mam dwóch braci.
• He has two brothers. – On ma dwóch braci.
• They have a small flat in Kraków. – Oni mają małe mieszkanie w Krakowie.
• Marta has online English classes on Tuesdays. – Marta ma zajęcia z angielskiego online we wtorki.
• My parents have a big house in the countryside. – Moi rodzice mają duży dom na wsi.

Zapamiętaj: w liczbie mnogiej zawsze będzie have, nigdy has. Jeśli mówisz o „they” lub „we”, użyj have.

„Have” jako „mieć” – przykłady z życia codziennego

W polskim odmianie czasownika „mieć” zmieniają się końcówki: mam, masz, ma, mamy, macie, mają. W angielskim nie ma tylu form – wystarczy wybrać między have i has w zależności od podmiotu.

Przykłady z „have”:

• I have a laptop. – Mam laptopa.
• You have a good time at the party. – Dobrze się bawisz na imprezie.
• We have English lessons every Wednesday. – Mamy lekcje angielskiego w każdą środę.
• They have three children. – Oni mają trójkę dzieci.
• My friends have a new car. – Moi przyjaciele mają nowy samochód.

Przykłady z „has”:

• She has a new phone. – Ona ma nowy telefon.
• He has a driving licence. – On ma prawo jazdy.
• Our school has a big library. – Nasza szkoła ma dużą bibliotekę.
• The dog has a new toy. – Pies ma nową zabawkę.
• Anna has a new book on her desk. – Anna ma nową książkę na biurku.

Have got / Has got

W brytyjskim angielskim często spotyka się konstrukcję „have got” / „has got” w tym samym znaczeniu „mieć”:

• I have got a car. = I have a car. – Mam samochód.
• She has got a cat. = She has a cat. – Ona ma kota.

Obie formy są poprawne, ale „have got” jest częstsza w mowie potocznej w Wielkiej Brytanii.

Have i has w pytaniach i przeczeniach (Present Simple)

W czasie Present Simple, gdy chcesz tworzyć pytania i przeczenia z czasownikiem „have”, potrzebujesz operatorów „do” i „does”. To ważna zasada: po tych operatorach sama forma „have” już się nie zmienia.

Zasada tworzenia pytań:

• Do I/you/we/they have…?
• Does he/she/it have…?

Zasada tworzenia przeczeń:

• I/you/we/they do not (don’t) have…
• He/she/it does not (doesn’t) have…

Przykłady pytań:

• Do you have English tomorrow? – Czy masz jutro angielski?
• Does she have a car? – Czy ona ma samochód?
• Does he have any siblings? – Czy on ma rodzeństwo?
• Does your brother have a job in Warsaw? – Czy twój brat ma pracę w Warszawie?
• Have you ever been to Paris? – Czy byłeś kiedyś w Paryżu? (Present Perfect)

Zdanie z pytaniem „If you have any questions, let me know” (Jeśli masz jakieś pytania, daj mi znać) to popularna fraza w praktyce biznesowej.

Przykłady przeczeń w zdaniach przeczących:

• I don’t have time today. – Nie mam dziś czasu.
• He doesn’t have any siblings. – On nie ma rodzeństwa.
• They don’t have classes on Fridays. – Oni nie mają zajęć w piątki.
• She doesn’t have a driver’s licence yet. – Ona jeszcze nie ma prawa jazdy.
• We don’t have enough money for a new car. – Nie mamy wystarczająco pieniędzy na nowy samochód.

Uwaga! Forma „He doesn’t has…” jest błędna. Po „doesn’t” zawsze używamy podstawowej formy „have”, nigdy „has”.

Have i has w czasie Present Perfect

W czasie Present Perfect have i has pełnią funkcję czasownika posiłkowego. Pomagają one stworzyć formę perfect według schematu: have/has + trzecia forma czasownika (Past Participle).

Zasada:

• Have z: I, you, we, they → I have seen, They have finished, We have lived
• Has z: he, she, it → He has seen, She has finished, It has broken

Przykłady z czasem Present Perfect:

• I have visited London three times since 2018. – Odwiedziłem Londyn trzy razy od 2018 roku.
• She has just finished her homework. – Ona właśnie skończyła pracę domową.
• They have lived in Gdańsk for ten years. – Mieszkają w Gdańsku od dziesięciu lat.
• Tom has never been to France. – Tom nigdy nie był we Francji.
• We have seen this movie before. – Widzieliśmy już ten film.
• He has always wanted to learn Spanish. – On zawsze chciał nauczyć się hiszpańskiego.

Różnica z Past Simple

Czas Present Perfect łączy przeszłość z teraźniejszością – mówimy o doświadczeniach lub skutkach, które są ważne „teraz”. Nie używamy go z konkretnymi datami w przeszłości.

Porównaj:

• I have visited Rome. (Present Perfect – doświadczenie ważne teraz)
• I visited Rome in 2019. (Past Simple – konkretna data w czasie przeszłym)

To inne znaczenie obu czasów sprawia, że nie można ich używać zamiennie.

Inne ważne użycia „have” i „has” (have to, czasy przeszłe i przyszłe)

Konstrukcja „have to / has to” (obowiązek)

Gdy chcesz wyrazić konieczność lub obowiązek, używasz „have to” lub „has to”:

• Have to z: I, you, we, they
• Has to z: he, she, it

Przykłady:

• I have to get up at 6 a.m. tomorrow. – Muszę jutro wstać o 6 rano.
• She has to pass the exam in June 2026. – Ona musi zdać egzamin w czerwcu 2026 roku.
• They have to finish the project by Friday. – Oni muszą skończyć projekt do piątku.

Czas przeszły – „had”

W czasie przeszłym obie formy (have i has) przyjmują taką samą formę: had. Nie ma rozróżnienia na osoby.

• Yesterday I had a day off. – Wczoraj miałem wolne.
• She had a meeting at 10 a.m. – Ona miała spotkanie o 10:00.
• They had a great time at the concert. – Świetnie się bawili na koncercie.

W pytaniach i przeczeniach używamy „did” i podstawowej formy „have”:

• Did you have breakfast this morning? – Czy jadłeś dziś śniadanie?
• I didn’t have my phone with me. – Nie miałem przy sobie telefonu.

Czas przyszły – „will have”

W czasie przyszłym używamy konstrukcji „will have”. Po „will” zawsze stoi „have”, nigdy „has” – nawet z he, she, it.

• I will have an exam next Monday. – Będę miał egzamin w następny poniedziałek.
• She will have a new job in September. – Ona będzie miała nową pracę we wrześniu.
• They will have a party tomorrow. – Oni będą mieli imprezę jutro.

Istnieją też bardziej zaawansowane konstrukcje jak „will have done” (Future Perfect), ale w tym artykule nie rozwijamy szczegółowo tego tematu.

Najczęstsze błędy z „have” i „has” – jak ich unikać

Polscy uczniowie często popełniają podobne błędy przy używaniu have i has. Oto lista najczęstszych pomyłek z poprawkami:

Błędne zdanie	Poprawne zdanie	Wyjaśnienie
He have a car.	He has a car.	W trzeciej osobie liczby pojedynczej (he, she, it) używamy „has”.
Does she has a dog?	Does she have a dog?	Po „does” zawsze wraca forma podstawowa „have”.
She will has a meeting.	She will have a meeting.	Po „will” zawsze używamy „have”, nigdy „has”.
My parents has a house.	My parents have a house.	„Parents” to liczba mnoga, więc używamy „have”.
The children has toys.	The children have toys.	„Children” to liczba mnoga – zawsze „have”.
He don’t have time.	He doesn’t have time.	Z „he” używamy „doesn’t”, nie „don’t”.

Złota zasada: W czasie Present Simple tylko przy he, she, it w zdaniach twierdzących pojawia się „has”. W pytaniach z „do/does”, w przeczeniach oraz w innych czasach najczęściej używasz „have”.

Podsumowanie – jak zapamiętać różnicę „have i has”

Różnica między have i has w czasie teraźniejszym sprowadza się do jednej zasady: z I, you, we, they używamy „have”, a z he, she, it używamy „has”. Te formy pojawiają się zarówno jako czasowniki główne (w znaczeniu „mieć”), jak i jako czasowniki posiłkowe (np. w czasie Present Perfect).

Prosta rymowanka do zapamiętania:

„He, she, it – tylko z nimi has się łączy w Present Simple, to jest hit!”

Zachęcam Cię do stworzenia kilku własnych zdań z have i has. Napisz o:

• Swojej rodzinie (np. „My sister has…”, „My parents have…”)
• Rzeczach, które posiadasz (np. „I have a…”, „We have…”)
• Planach na tydzień (np. „I have English on Monday.”, „She has a meeting tomorrow.”)

Regularna praktyka sprawi, że użycie have i has stanie się dla Ciebie naturalne. Powodzenia w nauce!