Ucząc się angielskiego zapewne wiele razy spotkaliście się z tymi, przez niektórych znienawidzonymi, słowami. Pomimo faktu, że operatory to rzecz niespotykana w naszym języku ojczystym, to nie są one takie straszne, jak się czasami niepotrzebnie wydaje. Wyjaśnijmy zatem związane z nimi podstawy, aby żyło i mówiło się łatwiej.

Operator, po angielsku zwany auxiliary (verb), po polsku występujący również pod nazwą „czasownik posiłkowy”, jest bardzo istotnym elementem zdania angielskiego. Jest obecny w prawie każdym zdaniu, szczególnie go widać w pytaniach i przeczeniach. W każdym czasie i każdej konstrukcji jest operator. Podajmy najważniejsze i najpopularniejsze przykłady:

be – odpowiednio odmieniony w czasie teraźniejszym i przeszłym (am, are, is, was, were) jest operatorem przede wszystkim w sytuacjach, gdy:

– chcemy nie powtarzać całego zdania, w którym czasownik be ma znaczenie być, np.

A: I am Polish. A: Jestem Polakiem.

B: Are you? B: Jesteś?

– w czasie present continuous, np. She is watching TV. Ona ogląda TV.

– past continuous, np. They were reading. Oni czytali.

– w stronie biernej, np. My bike was stolen yesterday. Wczoraj ukradziono mi rower.

do – odpowiednio odmieniony (do, does, did) jest operatorem w czasach:

– present simple, wtedy używamy do albo does w zależności od osoby, np. Does he smoke? Czy on pali?

– past simple, wtedy używamy did dla wszystkich osób, np. Did she buy it? Czy ona to kupiła?

have – odpowiednio odmieniony (have, has, had) jest operatorem w czasach perfect:

– present perfect simple i continuous, np. He has known her a car for 2 years. On ją zna od dwóch lat.

– past perfect simple i continuous, np. He had been waiting for 10 minutes before she came. On czekał 10 minut zanim ona przyszła.

Czasowników modalnych, np. can, will, should, również używamy jako operatorów, np. Can you swim? Czy umiesz pływać?

No dobrze, wymieniliśmy najważniejsze z operatorów, ale jak ich używać? Jak już wspominałem, operator (prawie) zawsze jest nam potrzebny do utworzenia pytania, wtedy umieszczamy go przed podmiotem, np.

Are you happy? Czy jesteś szczęśliwy?

Tak samo jest on używany do utworzenia przeczenia, wtedy słówko not dodajemy zawsze do operatora, np.

He didn’t come. On nie przyszedł.

Używamy ich również w krótkich odpowiedziach, np.

A: Did he visit you yesterday? A: Czy on odwiedził Cię wczoraj?

B: Yes, he did. B: Tak, odwiedził.

Operatorów używamy też w innych sytuacjach, np. gdy chcemy zastąpić całe zdanie jednym słowem, ale dokładniej o tym będzie innym razem.