Tacy już jesteśmy, że często robimy coś, co jest zakazane. Wszak zakazany owoc lepiej smakuje. Ale wcale nie zakazujemy wam przeczytać kilku wskazówek na temat tworzenia trybu rozkazującego.

W języku angielskim, kiedy zwracamy się do kogoś z poleceniem zrobienia czegoś, używamy czasownika w zwyklej formie bezokolicznika. Wygląda to zatem tak:

Bring me that book! – Przynieś mi tę książkę! albo: Przynieście mi tę książkę!

Give it to me! – Daj mi to! albo: Dajcie mi to!

Be polite! – Bądź grzeczny! albo: Bądźcie grzeczni!

Aby nieco złagodzić ostry ton trybu rozkazującego (imperative), dobrze jest użyć słowa please.

Sit down, please! – Usiadź, proszę! albo: Usiadźcie, proszę!

Jeżeli natomiast mamy zamiar zakazać komuś zrobienia czegoś, na początku zdania dodajemy do not albo skróconą wersję don’t.

Do not go there! Don’t go there! – Nie idź tam! albo: Nie idźcie tam!

Do not do that! Don’t do that! – Nie rób tego! albo: Nie róbcie tego!

Dla pierwszej osoby liczby mnogiej używamy konstrukcji let us, w skrócie let’s. Ma ona na celu najczęściej wyrażenie propozycji, np.

Let’s go to the cinema! – Chodźmy do kina!

Let’s have some coffee! – Napijmy się kawy!

Autor: Joanna Wons

Obrazek umieszczony dzięki uprzejmości funny.com.