The Globe to jeden z najstarszych teatrów w Londynie. Pierwszy budynek mieszczący ten teatr powstał już w 1599 roku. Założycielem The Globe Theatre był R. i C. Burbage, natomiast jednym z jego udziałowców – sam William Szekspir. W teatrze oczywiście wystawiano jego sztuki. Wśród autorów tej sceny wymienia się również Bena Jonsona i J. Webstera.

Ówczesny budynek niestety nie przetrwał do czasów dzisiejszych. W 1613 roku zniszczył go pożar, choć teatr odbudowano już rok później. Przedstawienia w słynnym The Globe Theatre (w których aktorami byli tylko mężczyźni) wystawiano aż do roku 1642. Wówczas został zamknięty z powodu interwencji purytanów, a wkrótce również zburzony.

Stary teatr The Globe mieścił trzy tysiące widzów. Miał kształt okręgu i posiadał trzy rzędy miejsc siedzących. Po zakupie tańszego biletu można było sztukę obejrzeć także na stojąco. Na tyłach sceny znajdowały się ukryte drzwi dla aktorów. Nad sceną – dach z otworem, przez który podciągani na linach aktorzy opuszczali scenę, odchodząc tą drogą w „niebiosa”. Na samym dachu umieszczono posąg dźwigającego kulę ziemską Heraklesa – skąd nazwa The Globe. Wchodzących witał napis łaciński nad wejściem, który informował, że przecież „cały świat odgrywa jakąś rolę”.

Do swojego pierwotnego kształtu The Globe został zrekonstruowany dopiero w 1997 roku. Początkowo sądzono, że wybudowany na nowo obiekt stanie się jedynie kosztowną atrakcją turystyczną. Tymczasem, dzięki pomysłowości kierownictwa, teatr rozwija się doskonale i nie grożą mu żadne problemy finansowe.

Dziś w The Globe można obejrzeć przede wszystkim sztuki Williama Szekspira – jak niemal wszyscy wiemy – dramaturga i poety urodzonego w 1564 roku w Stratford-upon-Avon. Jak podają źródła, Szekspir napisał około 40 dramatów, 154 sonety, a także kilka innych utworów. Do dziś przez wielu uważany jest za narodowego poetę Anglii.

William już jako siedemnastolatek ożenił się z Anną Hathaway, by sześć lat później opuścić żonę i dzieci, na swojej drodze do Londynu. Udało się! – Nie minęło sporo czasu, nim stał się znanym dramaturgiem. W tym, wczesnym okresie napisał takie sztuki jak: „Komedia omyłek” (Comedy of Errors), „Dwaj panowie z Werony” (The Two Gentelmen of Verona), „Tytus Andronikus” i „Stracone zachody miłości” (Love’s Labour’s Lost). Żniwo tego okresu to także poematy i sonety miłosne. Kiedy Londyn ogarnęła zaraza, Szekspir opuścił miasto na dwa lata. Po powrocie, w 1594 roku, osobiście wystąpił w sztuce „Komedia omyłek”. Jak podają jego biografowie, w tym też okresie miał napisać: „Romea i Julię” (Romeo and Juliet), „Sen nocy letniej” (A Midsummer Night’s Dream) oraz „Kupca weneckiego” (The Merchant of Venice).

W krótkim okresie działalności starego The Globe Theatre, Szekspir wystawił tu wiele ze swoich najważniejszych sztuk. Były to między innymi: „Hamlet”, „Jak wam się podoba” (As You Like It), „Juliusz Cezar”, „Wieczór Trzech Króli” (Twelfth Night), „Życie Henryka V” (Henry V). Nieco później, za czasów panowania króla Jakuba I, który był miłośnikiem teatru, Szekspir otrzymał tytuł Sługi Jego Królewskiej Mości. W tym okresie napisał największe swoje tragedie, takie jak: „Król Lear” (King Lear), „Makbet” (Macbeth) i „Otello” (Othello). Zmarł w 1616 roku.

Jak mówią, sztuki Szekspira cechuje umiejętne połączenie poetyckiego artyzmu z filozoficzną głębią, ale także i to, że wielu, i czytelników, i widzów, potrafi je docenić – bez zbędnych akademickich przygotowań. Zostały przetłumaczone na wszystkie najważniejsze języki nowożytne, a występujące w nich neologizmy stały się nienaruszalną od lat częścią języka angielskiego. Przytoczymy dziś niektóre z nich:

· High time – „czas najwyższy”, np. It’s high time you went to bed. (Najwyższy czas, abyś położył się do łóżka.). Zwrot pochodzi z „Komedii omyłek”.

· Salad days – „dni młodości, najlepszy okres w życiu”, np. In my salad days I didn’t worry about the future (Za młodu nie martwiłem się o przyszłość.) – zwrot pochodzący z „Antoniusza i Kleopatry”.

· Wild goose chase – „strata czasu”, np. Trying to persuade him is a wild goose chase (Przekonywanie go to strata czasu.) – z „Romea i Julii”.

· Sorry sight – „żałosny widok”, np. You are a sorry sight with this hairdo. (Wyglądasz żałośnie w tej fryzurze.) – zwrot pochodzi z „Makbeta”.

· Hot-blooded – porywczy, np. She is a hot-blooded person, so she often takes wrong decisions. (Jest porywcza, więc często podejmuje błędne decyzje).