Londyn słynie z licznych teatrów znanych ze zróżnicowanego tematycznie repertuaru, świetnych aktorów i wspaniałych zabytkowych wnętrz. Liczba tutejszych teatrów sięga kilkudziesięciu, przy czym najbardziej znane położone są na tzw. West Endzie.

West End to rejon okolony ulicami Strand, Oxford Street, Regent Street i Kingsway. Pierwszy teatr w tej okolicy powstał w 1663 roku. To Theatre Royal na ulicy Drury Lane, który znajduje się tu do dziś, jednak współczesny budynek to trzeci z kolei zbudowany w tym miejscu obiekt, który został oddany do użytku na początku XIX stulecia. Z West Endem wiąże się bezpośrednio kilka nagród teatralnych, takich jak Laurence Olivier Award, Evening Standard Award (nagroda londyńskiej popołudniówki) czy London Critics’ Circle Theatre Award (nagroda londyńskich krytyków teatralnych).

Większość londyńskich teatrów pamięta jeszcze czasy epok wiktoriańskiej i edwardiańskiej, zatem ich utrzymanie jest dość kosztowne. W repertuarze dominują lżejsze, komercyjne formy. Wystawia się musicale i komedie. Wśród musicali warto wymienić takie tytuły jak: Olivier, Cats, Beauty and the Beast, Starlight Express, West Side Story czy Chicago. Niemniej działalności tutejszych teatrów przyświeca nie tylko cel zarobkowy. W wielu miejscach pojawiają się sztuki klasyków, jak na przykład w szekspirowskim The Globe. O samym The Globe będzie można przeczytać więcej w jednym z kolejnych artykułów.

Wśród poważniejszego repertuaru londyńskiej sceny teatralnej królują sztuki Szekspira, ale można też obejrzeć na przykład The Mouse Trap Agathy Christie. Sztuka ta zasługuje na szczególną uwagę, jest to bowiem najdłużej wystawiany bez przerwy spektakl w dziejach teatru. The Mouse Trap (czyli „Pułapka na myszy”) miała premierę w 1952 roku, więc gości na deskach teatrów już od ponad 50 lat. Do tej pory odbyło się około 20 tysięcy przedstawień i to nie tylko w Londynie, ale także w wielu krajach europejskich, w tym w Polsce.

Jak łatwo się można domyślić, jest to kryminał. Historia zaczyna się całkiem niewinnie. Młode małżeństwo wynajmuje stary dom, w którym chce urządzić pensjonat. Wkrótce pojawiają się pierwsi goście, w tym młody mężczyzna, tajemnicza dziewczyna, stara dama o dziwnym głosie i jeszcze dziwniejszych obyczajach oraz oficer w randze majora. Co ciekawe, tekst ten był początkowo słuchowiskiem radiowym pod tytułem Three Blind Mice. Później stał się opowiadaniem, aż w końcu trafił na scenę.

Niezależnie od repertuaru i preferencji obejrzenie spektaklu w wykonaniu słynnych na całym świecie aktorów to obowiązkowy punkt programu dla osób odwiedzających Londyn. Przedsięwzięcie nie jest tanie. Ceny biletów na West Endzie mogą przekroczyć 50 funtów, niemniej niezapomniane przeżycia artystyczne zrekompensują wydatek.

Na koniec prezentujemy podstawowe słownictwo związane z teatrem: